Monument

Naar een idee van Napoleon, maar uiteindelijk op initiatief van koning Willem I werd op het eiland van Dordrecht tussen 1820 en 1822 de Rijksstraatweg nummer 7 aangelegd als onderdeel van de verbindingsroute tussen Rotterdam en Antwerpen. De weg werd gefinancierd door de aanleg van 2 tollen: de 1 Tol en de 2e Tol. In de volksmond werd het de Straatweg naar Willemsdorp genoemd.

Op de meest zuidelijke punt en buitendijks van de Dijkspolder kwam in 1822 Willemsdorp tot stand, vernoemd naar koning Willem I. Door middel van een dam was Willemsdorp verbonden met de Dijkspolder. In eerste instantie was er slechts sprake van een uitspanning bij de hoeve Waterloo tegenover het veer. Door steeds verdere bekadingen en fusies kwam in 1957 de Zuidpunt uiteindelijk binnen de ringdijk van het Eiland van Dordrecht te liggen. Willemsdorp ligt echter nog altijd buitendijks.

In 1936 werd aansluitend op de Rijksstraatweg de Moerdijkbrug voor het autoverkeer geopend. Nabij de oprit van de verkeersbrug werd in 1938 het opvallende pand aan de Rijksstraatweg 195 gebouwd (hotel Willemsdorp).

Dit pand is gebouwd als groepsgebouw of kazerne voor politietroepen van het Nederlandse leger, die de rivierkazematten Willemsdorp I en II bemanden. Het ontwerp was van de gemeentearchitect van Dubbeldam. In 1968 vond een verbouwing tot hotel café-restaurant Altair plaats. In 1981 werden er vier woningen in het gebouw gerealiseerd. In 2001 is daar nog een woning in de kap bijgekomen.

(bron: bestemmingsplan Willemsdorp-2011)

Op 23 juni 2015 werd er door de Gemeente Dordrecht besloten dat het gebouw een gemeentelijk monument werd.

Dit zou in 2017 echt een rol gaan spelen nadat een brand een groot deel van het dak zou verwoesten en zorgde voor grote waterschade in het gehele pand.

 

Links:

Advertenties